Bewondering

Hellectricfoto van Arjan Groote (die daar links)

Afgelopen zaterdag speelde Bandje op het Scumfest in het Viadukt. Enorm gezellig en ontspannen avondje met allemaal leuke lawaaibandjes, heel raar dat u er niet bij was.

Jaren geleden kwam Voorheen Mijn Man thuis met een teepje en hij zei: “Hier moet jij heen, dat vind jij geweldig.” Ik luisterde ernaar en was direct verkocht: pure punk, energiek en geestig met een zanger die Lemmy naar de kroon stak. Hellectric heette de band en tot mijn verbijstering kwamen ze gewoon uit Oost-Groningen en Drenthe.
Het eerstvolgende concert stond ik vooraan en werd zo mogelijk nog meer fan, want niet alleen waren het erg goeie muzikanten, maar het was vooral dik feest met de hele jonge jongens en hun strapatsen op het podium en ze speelden nog een cover van Creedence ook. Ik durfde ze niet aan te spreken.

Inmiddels is die zanger van Hellectric Zanger geworden en ik hou nog steeds het meest van hem als hij op het podium staat. Soms vind ik het jammer dat ik zelf ook in Bandje zit, want ik zou heel graag eens bij ons in de zaal willen staan.

Zaterdag had Sologitarist zijn nieuwe vriendinnetje mee. Zoals u weet opereren mensen op die leeftijd altijd in groepjes, dus zij had ook weer wat vriendjes meegenomen. Eén daarvan was niet uit onze kleedkamer te branden, waar Zanger zich overigens niet liet zien. Ik luisterde naar wat de jongen tegen zijn vriend zat te babbelen. “Ik heb Zanger vroeger gezien. Met Hellectric. Geweldige band. Maar hij is natuurlijk lang zo goed niet meer. Dat kan namelijk niet.”
Ik dacht: “Wacht maar.”

Na afloop van het, ik mag wel zeggen: zinderende, concert dook ik direct de kleedkamer weer in want ik was benieuwd hoe dit zich verder zou ontwikkelen. Genoemde jongen kwam pal achter mij aan en ook Zanger moest er even op adem komen. Ik ging naast hem zitten en zag vanuit mijn ooghoek de jongen voorovergebogen, met grote ontzagvolle ogen naar Zanger staren. Het duurde nog zeker 10 minuten voordat hij wat durfde te zeggen.
“Ik heb jou vroeger gezien met Hellectric, toen ik een jaar of 13 was. In Vlagtwedde of Onstwedde of zoiets.”
“O ja, dat zal Onstwedde geweest zijn,” zei Zanger, “wat een puinhoop was dat concert.”
“Ik vond het heel goed,” zei de jongen verlegen.

Zanger keek hem verbijsterd aan. Hij is een Groninger in hart en nieren en beseft dus niet dat hij bewonderaars kan hebben.
Het siert hem.

Scumfest. Prachtige foto van Harold Zijp, de lieverd

Leuke lui, en best wel fatsoendelijk

Fatsoendelijke menschen

Enkele Fatsoendelijke Menschen Bijeen

Cathrinus weet het: hij gaat gewoon keihard eens een keertje op het CDA stemmen.
Cathrinus komt uit een zeer licht protestants nest, en zijn moeder stemde altijd in die richting, ‘omdat dat tenminste fatsoendelijke mensen zijn, en niet van dat rooie gespuis dat overal altijd maar tegen is’. Maar Cathrinus wilde niet luisteren, nee hoor: op de een of andere manier had hij het vage idee dat wat zich christelijke politici noemde, ergens best wel een beetje onbetrouwbaar volk was, waar je niet snel een tweedehands auto van zou kopen.

Maar goed. De tijden veranderen. Eerst was er Liesbeth Spies, die zei dat ze eigenlijk gewoon altijd al tegen het boerkaverbod was geweest, toen kreeg je Ad Koppejan die gewoon best heus heel erg zichzelf bleef de hele tijd, daarna riepen alle aspirant-voorzitters om het hardst dat ze die enge Geert Wilders eigenlijk altijd maar best stout hadden gevonden, en vandaag waren er niet minder dan 81 lokale CDA-afdelingen die vonden dat minister Leers wat minder streng moest zijn tegen kinder-asielzoekertjes.

Nog Enkele Fatsoendelijke Menschen Bijeen

Nog Enkele Fatsoendelijke Menschen Bijeen

Kijk! Dat is Cathrinus nou helemaal uit het hart gegrepen! Zijn moeder had dus toch gelijk! Het zijn gewoon echt fatsoendelijke mensen! Niet voor niks staat die C van christelijk hoog in hun vaandel? Nee, Cathrinus begint het nu echt scherp te zien: dit zijn de mensen die ons er weer bovenop gaan helpen, qua normen en waarden, in ons kouwe kikkerlandje!

En dat alles natuurlijk onder leiding van de betrouwbaarste christen aller tijden:
Henk Bleker.

Cathrinus to the rescue – part zoveel

Kijk, het komt natuurlijk vast wel weer goed met FC Groningen, daar twijfelt Cathrinus niet aan. Hij heeft ook gewoon zijn seizoenskaart verlengd, zodat hij ook volgend seizoen weer op rij 11 in Vak W te bewonderen zal zijn.
Maar dat het anders moet, is duidelijk. En Cathrinus zou Cathrinus weer niet wezen, als hij er niet van overtuigd was dat hij het lek boven heeft. Dus hier vrijblijvend en geheel gratis Cathrinus’ advies om vanaf volgend seizoen weer bovenin het linkerrrijtje mee te draaien:

Het Tamboerkorps in de pauze!

Als het rust is, de spelers zijn naar de kleedkamer, de jongens en meisjes van de Gasunie Penaltybokaal-competitie hebben hun penalty geschoten, de terreinknechten hebben even de laatste paar polletjes teruggestoken, en daar komt door de spelerstunnel het fanfarekorps het veld opgemarcheerd!

Tsjing Boem!

Tsjing Boem!

En dan natuurlijk maar 1 lied: Koning Voetbal!

Koude Ambachten

Hierbij stelt Digitolle Grieze het volgende voor:

Koninginnedag wordt voortaan gevierd op 28 oktober – zoals u allen weet de geboortedag van Prins Eugene van Oranje (1798 – 1832), stamvader van de Habsburgse tak van de Oranje-dynastie, waaraan zoals u allen weet een zijtak van de huidige familie Van Oranje is ontsproten.

Gezellig op de Grote Markt

Gezellig op de Grote Markt

Viering van Koninginnedag op deze kille dag eind oktober zal de Nederlandse economie naar verluidt miljarden opleveren.

Denk eens aan de popfestivals waar niemand meer heen gaat?
Denk eens aan de miljoenen plastic bekertjes die niet meer op straat terecht komen?
Denk eens aan de honderdduizenden Nederlanders die een nacht doorslapen zonder geluidsoverlast en de volgende ochtend weer productief op hun werk zitten?
Denk eens aan het Noorderplantsoen zonder wegwerpbarbecues, wegwerpbierblikjes, wegwerpwijnflessen en wegwerpafval in het algemeen?

Ja, zelfs Karst T. had zijn Suzuki op 28 oktober waarschijnlijk niet in die naald kunnen boren vanwege koudestartproblemen!

Handhavings vervolg

Bord - nu met pijl

De mannen van de Parkeerpolitie hebben nog steeds de meneer van de lichtblauwe Peugeot niet gehandhaafd, hoewel dit voertuig nu al dertien dagen op de Greenwheels-parkeerplaats bij Cathrinus om de hoek staat.
Telefoontjes (ook van Greenwheels zelf), meldingen via de MeldStad-app en enkele mailwisselings mochten niet baten. Twee ambtenaren in functie hebben de plaats delict bekeken en kwamen tot de conclusie dat het vanuit een bepaalde gezichtshoek net lijkt alsof de Autodate-paal bij het parkeervak ernaast hoort – ondanks foto’s van Cathrinus die toch duidelijk laten zien dat de paal een meter in het goed wit omlijnde vak staat.

Maar vandaag was er beweging aan het front! Aan de paal was een pijl bevestigd, die onomstotelijk naar het juiste parkeervak wees! Nu kon nooit iemand meer denken: die paal hoort bij het vak hiernaast.
Toch is Cathrinus niet blij. Want hij weet al wat de ambtenaar in functie gaat zeggen als hij hem deze week nogmaals wijst op de blauwe Peugeot:

Die pijl hangt er pas sinds maandag. De eigenaar van de Peugeot heeft hem daar neergezet toen de pijl er nog niet hing, dus kunnen we nu niet handhaven met de nieuwe situatie als uitgangspunt…

Misschien is de meneer van de lichtblauwe Peugeot inmiddels al lang en breed overleden. Dan zal de auto tot in lengte van dagen op die plek blijven staan, altijd met die pijl erboven, die ons als een mystiek signaal van boven zal blijven wijzen op onze sterfelijkheid, en op de gruwelijke onmacht van de Groningse parkeerpolitie.

***

Update, 24 april:

Parkeervak met pijl en met zonder auto

Parkeervak met pijl en met zonder auto

Vandaag eerst weer de parkeeragent aan de telefoon. “Die auto is vorige week al bekeurd”. Nogmaals bekeuren of zelfs wegslepen (wat Cathrinus opperde), daar deden ze niet aan.
Agent ging nog even door: “Als het donker is zie ik ook niet of dat een autodate-plek is of niet, dat bord staat niet goed!”
Cathrinus: “Maar sinds gisteren zit er een pijl onder!”
Dat wist parkeerbrigadier niet.
Afwachten maar dus, of de bestuurder nog leeft en de auto ooit nog weg zet, was nu het devies.
En verdomd: VANDAAG, DINSDAG 24 APRIL, 13 DAGEN NA DATO, IS DE LICHTBLAUWE PEUGEOT EINDELIJK VERDWENEN!
Cathrinus en de hele Greenwheels-community in de plantsoenbuurt hangt de vlag uit.

Handhavings

Bord staat ruim in het vak - 1

Bord staat ruim in het vak - 1

Cathrinus heeft nog nooit van zijn leven een auto gehad, maar sinds een jaar of tien, twaalf dan weer wel een Greenwheels-abonnement. Dat voelt als een enorme luxe: gewoon een auto die je zomaar een paar uur kunt gebruiken, waar je niet mee langs de garage hoeft en ook nog eens geen wegenbelasting voor hoeft te betalen! (Alle verstokte autobezitters lachen Cathrinus nu hartelijk uit – geeft niks hoor.)
Greenwheels zet wegens succes steeds meer autootjes neer, en sinds een jaar of twee staat er zelfs eentje honderd meter om de hoek bij Cathrinus – dat voelt helemaal als ‘ons aaigen karrechie’!
Maar nu is er een probleem. Anderhalve week geleden, woensdag 11 april, moest Cathrinus naar Veendam, en toen hij terugkwam stond er een blauwe Renault op de GW-plek. Komt wel vaker voor, geeft niks: je belt met Greenwheels, die lichten de parkeerpolitie in en bellen de volgende GW-abonnee om te zeggen waar de auto nu even staat.
Maar nu, precies tien dagen later, staat het kreng er nog. Herhaalde meldingen van GW en omwonenden bij de parkeerpolitie, en later door Cathrinus zelfs via de nieuwe blitse app MeldStad, resulteerden dinsdag in een mailtje terug:

(…) Ik ben daar samen met collega X naar toe gegaan en hebben de situatie aldaar als volgende beoordeeld. Het bord wat aangeeft dat het een autodate-parkeerplaats is, staat halverwege 2 parkeervakken en mist op het onderbord een pijl naar links of naar rechts wat zodoende aangeeft om welke plek het precies gaat!!! Derhalve is het voor ons onmogelijk om op dit moment aldaar te handhaven!
Wij hebben contact gezocht met Dhr. Y van R.O.E.Z om die pijl alsnog op het bord te plaatsen zodat wij daar kunnen gaan handhaven.
Toen is Cathrinus nog maar weer eens langs de blauwe Renault gelopen, en daar heeft hij maar even een foto gemaakt. Nu is het zaterdag, en de auto staat er nog.
Bord staat ruim in het vak - 2

Bord staat ruim in het vak - 2

Een en ander is des te vervelender, heeft Cathrinus nu teruggemaild, omdat Greenwheels-abonnees per definitie mensen zijn met hart voor de stad: door zelf geen auto te hebben verminderen zij bewust de parkeerdruk in de wijken, en door slechts als het nodig is een auto voor een paar uur te gebruiken, sparen zij het milieu. Er is uitgerekend dat 1 Greenwheels-autodate-parkeerplek in een wijk zeventien parkeerplaatsen uitspaart!

Dè!
Handhaven die boudel, parkeerpolitie!

Potje

In ons achterlijk grote huis hebben wij een nieuwe buurvrouw gekregen, omdat de oude buurvrouw, die eigenlijk de jonge buurvrouw was, elders is gaan samenwonen met een metalhead. DNB had volgens eigen zeggen bijna niks, en daarmee zijn een stuk of 8 bevriende verhuizers EN een deel van mijn huidige buren een dag lang aan het slepen geweest. Waaronder een enorme hoeveelheid tuinspullen. Die pasten niet meer in haar kamers, dus had ze die zolang in het motorhokje in de tuin geparkeerd.

Ze kwam op een zonnig dagje aanzeulen met een grote blauwe pot en vroeg: “Mag die op de patio staan, Catharina?” Ik vond het best, want wat kan mij dat schelen. Nadat ze het ding geparkeerd had, liep ze weg om even later terug te komen met een kleine blauwe pot. “Hai het ook nog n potje,” zei ze. Merkwaardig genoeg was dat de eerste keer dat tot mij doordrong dat potje -Gronings voor baby- ook potje -zoals in bloempot- betekent en vice versa. Zó vanzelfsprekend zijn beide talen voor mij.
Het deed me me trouwens ook afvragen wat mensen zeiden voordat ‘baby’ ingeburgerd raakte. Gewone mensen zullen toch niet ‘zuigeling’ gezegd hebben?

Ik vertel dit allemaal omdat mijn grote vriend en reservedichter Jan Glas en De Volkszanger beiden willen dat we een petitie ondertekenen, waarin de minister verzocht wordt om het Nedersaksisch te erkennen als taal. Alhoewel ik denk dat Appingedam dit bedacht heeft omdat ze dan zwaar kunnen bezuinigen op plaatsnaambordjes en ik eigenlijk nog maar heel kort weet dat het Gronings Nedersaksisch is, vind ik toch dat, als deze mannen dat graag willen, wij best even onze handtekening kunnen zetten. Ik voel ook wel een zekere verwantschap met bijvoorbeeld het Twents en het Achterhoeks en zij, dacht ik, ook met ons. Dus petitioneren maar!

Met de Paas

Tijdens de feestdagen komt mijn christelijke opvoeding altijd weer boven en barst ik uit in allerlei rare, stichtelijke liederen. Het is sterker dan ikzelf. Vanochtend zong ik tijdens het eieren koken luidkeels de hymne “Daar juicht een toon, daar klinkt een stem”, dat -zoals u ongetwijfeld allemaal weet- eindigt met: “de zone Gods is opgestaan”.
Ik had niet zo in de gaten dat hij luisterde, maar vanachter zijn krant zei Mijn Dichter plotseling: “Goedemorgen, Jezus.”

Noar Matthäus west

Zo. Hai hai. Cathrinus is blij dat het Paaschweekend voor de deur staat: even uitpuffen van alle Matthäus Passions die hij deze weken met zijn poedie heeft gezien. En Cathrinus moet zeggen: dat ging hem niet altijd even danig in de kouwe kleren zitten.

Publiek bij de Matthäus in Oosterwijtwerd

Publiek bij de Matthäus in Oosterwijtwerd

Het begon met de Matthäus in de doopsgezinde kerk in Zeegse, traditioneel altijd de eerste Matthäus waar Cathrinus en zijn poedie heengaan. Op zich een aardige uitvoering, al was het middendeel iets te langzaam (waardoor de totale uitvoering op ruim zesenhalf uur uitkwam) en hadden ze in Zeegse een beetje rare Judas, met nogal afleidende flaporen.
De dag erna stond de Matthäus in Meppel op het programma, ook onderdeel van een traditie, omdat Cathrinus en zijn poedie het altijd gezellig vinden om de Matthäus ook een keer op zondagmiddag te zien. Hier was het de sopraan die in het derde bedrijf een beetje door de mand viel, en bovendien zaten er nogal wat senioren om Cathrinus heen opzichtig alle teksten mee te playbacken.
Playbacken hoefde dan weer niet twee dagen later  in Schouwburg Geert Teis in Stadskanaal, waar boventitels werden gebeamd achter het orkest, zodat bijna de hele zaal vrolijk zat mee te zingen. Dat bedierf de lol wel een beetje voor Cathrinus en zijn poedie, want om nou ruim 600 man/vrouw keihard het kruisigings-arpeggio te horen meebrullen… mwah.
Wat Cathrinus betreft was de uitvoering van de Matthäus in Hoogezand dit jaar een van de hoogtepunten. Het kinderkoor was gerecruteerd van de Aletta Jacobs Peuterspeelzaal en de partij van Jezus werd gezongen door de rector van de Aletta Jacobs Scholengemeenschap himself. Cathrinus’ poedie vond het maar een rare snijboon, zei ze, met zijn ribfluwelen jasje met mouwstukken, maar zij was dan wel weer erg gecharmeerd van de bloemstukken voor op het podium, ter beschikking gesteld door Bloemenkiosk Aletta Jacobs.
Gisteravond dan tenslotte de laatste Matthäus, gewoon in Stad, in de Grote Zaal, met de zangers van Becker natuurlijk. Na afloop hebben Cathrinus en zijn poedie nog lang en gezellig na zitten kletsen in de foyer met de notaris en diens poedie, die het dit jaar wat rustiger aan hadden gedaan en slechts veertien Matthäussen hadden gezien. Gevieren waren ze het erover eens dat de Maria Magdalena uit Garnwerd de beste was dit jaar, naast de Judas van Noordpolderzijl, het arpeggio uit Doezum en de dirigent van Appingedam. Een meningsverschilletje over de juiste tekst in het Erbärme…-slotstuk werd eenvoudig opgelost doordat Cathrinus zoals altijd de facsimile-uitgave van de originele partituur van Johann Sebastian himself bij zich had.

Cathrinus en zijn poedie kunnen niet wachten tot de Johannes Passion! De kaarten zijn al binnen.

Naïef

Marieke Stellinga is een nieuwe columnist bij NRC. Zaterdag schreef ze in de krant een column over het FNV-spotje met de schaterende Mark Rutte en concludeerde dat zowel de gehandicapten als Rutte misbruikt werden en dat er onterecht angst gekweekt wordt onder de werknemers van de sociale werkplaatsen.

Ze stelt -terecht- dat niet 70.000 mensen hun baan direct verliezen, maar dat er “minder nieuwe mensen in aanmerking komen voor de sociale werkplaats.” Ik kan met de beste wil van de wereld niet bedenken waarom dat minder erg zou zijn. Als het over dit onderwerp gaat, kan ik niet vaak genoeg wijzen op het verhaal van mijn oudste broer, die Asperger heeft en tot zijn pensioen bij de sociale werkplaats zat. Straks krijgen nog maar 30.000 gehandicapten die kans. Tenminste, als het meezit en we deze instellingen niet volledig wegbezuinigen, omdat de werkgevers hebben beloofd dat als wij maar alle werknemersrechten afschaffen, zij alle gehandicapten in dienst zullen nemen.
Yeah, right. Ik voorspel het volgende: als het Kremlinvolkje uit het Catshuis aan de macht blijft, zal een klein percentage van de gehandicapten een tijdelijk contract bij een commercieel bedrijf krijgen en er na een tijdje, als de commotie wat geluwd is, net zo hard weer uitvliegen. Niet in de bijstand? Laat me niet lachen. De angst onterecht? De angst is nog lang niet groot genoeg.

We hebben hier in Stad de Dolhuisgang. In het donkere verleden werden daar de mensen die nu in sociale werkplaatsen werken, opgesloten. Voor een halve cent kon je er met de hele familie naartoe op zondagmiddag, om ze door de tralies heen met stokken te prikken. Ze reageerden dan zo grappig.
Misschien een idee? Per slot levert het geld op.