Afgelopen zaterdag speelde Bandje op het Scumfest in het Viadukt. Enorm gezellig en ontspannen avondje met allemaal leuke lawaaibandjes, heel raar dat u er niet bij was.
Jaren geleden kwam Voorheen Mijn Man thuis met een teepje en hij zei: “Hier moet jij heen, dat vind jij geweldig.” Ik luisterde ernaar en was direct verkocht: pure punk, energiek en geestig met een zanger die Lemmy naar de kroon stak. Hellectric heette de band en tot mijn verbijstering kwamen ze gewoon uit Oost-Groningen en Drenthe.
Het eerstvolgende concert stond ik vooraan en werd zo mogelijk nog meer fan, want niet alleen waren het erg goeie muzikanten, maar het was vooral dik feest met de hele jonge jongens en hun strapatsen op het podium en ze speelden nog een cover van Creedence ook. Ik durfde ze
niet aan te spreken.
Inmiddels is die zanger van Hellectric Zanger geworden en ik hou nog steeds het meest van hem als hij op het podium staat. Soms vind ik het jammer dat ik zelf ook in Bandje zit, want ik zou heel graag eens bij ons in de zaal willen staan.
Zaterdag had Sologitarist zijn nieuwe vriendinnetje mee. Zoals u weet opereren mensen op die leeftijd altijd in groepjes, dus zij had ook weer wat vriendjes meegenomen. Eén daarvan was niet uit onze kleedkamer te branden, waar Zanger zich overigens niet liet zien. Ik luisterde naar wat de jongen tegen zijn vriend zat te babbelen. “Ik heb Zanger vroeger gezien. Met Hellectric. Geweldige band. Maar hij is natuurlijk lang zo goed niet meer. Dat kan namelijk niet.”
Ik dacht: “Wacht maar.”
Na afloop van het, ik mag wel zeggen: zinderende, concert dook ik direct de kleedkamer weer in want ik was benieuwd hoe dit zich verder zou ontwikkelen. Genoemde jongen kwam pal achter mij aan en ook Zanger moest er even op adem komen. Ik ging naast hem zitten en zag vanuit mijn ooghoek de jongen voorovergebogen, met grote ontzagvolle ogen naar Zanger staren. Het duurde nog zeker 10 minuten voordat hij wat durfde te zeggen.
“Ik heb jou vroeger gezien met Hellectric, toen ik een jaar of 13 was. In Vlagtwedde of Onstwedde of zoiets.”
“O ja, dat zal Onstwedde geweest zijn,” zei Zanger, “wat een puinhoop was dat concert.”
“Ik vond het heel goed,” zei de jongen verlegen.
Zanger keek hem verbijsterd aan. Hij is een Groninger in hart en nieren en beseft dus niet dat hij bewonderaars kan hebben.
Het siert hem.
















